روغن هیدرولیک در کنار وظیفه انتقال نیرو در سیستم، باید قطعات متحرک را روانکاری کند، بخشی از حرارت ایجادشده را منتقل کند و در فاصلههای بسیار دقیق میان قطعات به آببندی کمک کند. به همین دلیل، زمانی که روغن با ذرات جامد، آب، لجن، محصولات اکسیداسیون یا سایر آلایندهها ترکیب میشود، عملکرد سیستم تنها از نظر کیفیت روغن تحت تأثیر قرار نمیگیرد، بلکه قطعات مختلف نیز در معرض سایش و خرابی قرار میگیرند. آلودگی روغن میتواند از فیلترها و مخزن گرفته تا پمپ، شیر، جک و هیدروموتور را تحت تأثیر قرار دهد و در موارد شدید به توقف دستگاه و هزینههای سنگین تعمیرات منجر شود. در این مطلب به بررسی تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک، منابع آلوده کننده روغن و همچنین راه های تشخیص روغن آلوده می پردازیم.
آلودگی روغن هیدرولیک چیست؟
آلودگی روغن هیدرولیک به وجود مواد ناخواستهای گفته میشود که نباید در سیال حضور داشته باشند یا مقدار آنها از محدوده قابلقبول سیستم بیشتر شده است. این آلودگی فقط به گردوغبار و ذرات فلزی محدود نیست و میتواند شامل آب، هوا، رسوبات، محصولات اکسیداسیون روغن و ذرات ناشی از فرسایش داخلی قطعات نیز باشد. برخی از این آلایندهها از محیط بیرون وارد مدار میشوند، در حالی که برخی دیگر در داخل خود سیستم و در اثر سایش قطعات یا تخریب شیمیایی روغن به وجود میآیند.
نکته مهم این است که بسیاری از ذراتی که باعث خرابی تجهیزات میشوند با چشم دیده نمیشوند. در سیستمهای هیدرولیک، فاصله میان قطعات متحرک و مسیرهای عبور سیال میتواند بسیار کم باشد و حتی ذرات کوچک نیز قادرند عملکرد شیرها و اجزای دقیق را مختل کنند. بنابراین، شناسایی و رفع این مشکل برای عملکرد سالم و بدون اختلال سیستم هیدرولیک الزامی است.
مهمترین منابع ورود آلودگی به روغن هیدرولیک
آلودگی میتواند در تمام چرخه عمر یک سیستم هیدرولیک وارد روغن شود؛ از زمان تولید و مونتاژ تجهیزات گرفته تا بهرهبرداری، تعمیرات، تعویض قطعات و حتی نگهداری خود روغن. نکته مهم این است که بخشی از این آلاینده ها در اثر سایش قطعات یا تخریب شیمیایی روغن در داخل خود سیستم تولید میشوند. به همین دلیل، برای کنترل تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک باید هم مسیرهای ورود آلودگی و هم عوامل تولیدکننده آن در داخل مدار شناسایی شوند. در ادامه، مهمترین منابع آلودگی و اثر هرکدام بر عملکرد و عمر تجهیزات را بررسی میکنیم.
ورود گردوغبار و ذرات محیطی
گردوغبار محیط یکی از سادهترین اما مهمترین راههای ورود آلودگی به سیستم هیدرولیک است. مخزن هیدرولیک به دلیل تغییر سطح روغن دائماً با محیط تبادل هوا دارد و اگر فیلتر تنفسی مخزن کثیف، آسیبدیده یا نامناسب باشد، ذرات معلق میتوانند همراه هوای ورودی وارد مخزن شوند. علاوه بر آن، درپوش مخزن، نقاط اتصال، شیلنگها و محلهایی که هنگام سرویس باز میشوند نیز میتوانند مسیر ورود خاک، گردوغبار فلزی و ذرات ناشی از محیط صنعتی باشند.
این ذرات پس از ورود به روغن در مدار گردش میکنند و در نقاط حساس مانند پمپ، شیرها و آببندیها قرار میگیرند. ذرات سخت میتوانند بین سطوح متحرک قرار گرفته و با ایجاد خراش و افزایش لقی، سایش را سرعت دهند. در شیرهای دقیق نیز تجمع ذرات ممکن است باعث کند شدن حرکت اسپول یا مسدود شدن روزنههای کوچک شود. بنابراین تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک در این حالت میتواند از کاهش تدریجی راندمان شروع شود و در صورت ادامه ورود آلودگی، به خرابی قطعات حساس و افزایش هزینه تعمیرات برسد.
آلودگی ناشی از تعمیر و نگهداری
یکی از منابعی که معمولاً نادیده گرفته میشود، خود فرآیند تعمیر و سرویس سیستم است. باز کردن شیلنگ، فیلتر، شیر یا پمپ بدون پاکسازی اطراف قطعه میتواند باعث ورود خاک و ذرات آلاینده به مدار شود. حتی ذرات بسیار کوچک باقیمانده روی ابزار، رزوهها، دستمال یا ظروف انتقال روغن نیز ممکن است پس از راهاندازی در کل سیستم گردش کنند. این مشکل در زمان تعویض قطعات یا اضافه کردن روغن تازه اهمیت بیشتری دارد، زیرا هرگونه بیاحتیاطی در این مراحل میتواند روغن تمیز را نیز آلوده کند.
اثر این نوع آلودگی ممکن است بلافاصله قابل مشاهده نباشد. ذرات واردشده ممکن است ابتدا در فیلتر جمع شوند، اما بخشی از آنها از عنصر فیلتراسیون عبور کرده و به سمت قطعات حساس حرکت میکنند. در ادامه، سایش داخلی پمپ یا شیرها افزایش پیدا میکند و ذرات فرسایشی بیشتری تولید میشوند.
تولید ذرات در اثر سایش قطعات
همه آلودگیها از محیط وارد سیستم نمیشوند. یکی از خطرناکترین منابع، ذراتی هستند که خود سیستم در اثر فرسایش تولید میکند. پمپ، شیر، جک، هیدروموتور، یاتاقانها و سایر قطعات متحرک در طول کار تحت فشار، اصطکاک و بار مکانیکی قرار دارند و در صورت روانکاری نامناسب، آلودگی روغن یا شرایط کاری نامطلوب، ممکن است به تدریج دچار سایش شوند. حاصل این فرسایش میتواند ذرات فلزی و غیر فلزی باشد که وارد جریان روغن میشوند.
به طور مثال ذرات تولیدشده توسط یک پمپ فرسوده میتوانند همراه روغن به شیرهای کنترلی و سایر اجزای مدار برسند و سطوح داخلی آنها را نیز دچار سایش کنند. بنابراین ممکن است یک خرابی که در ابتدا فقط مربوط به یک قطعه بوده، به تدریج چندین جزء سیستم را درگیر کند. این همان دلیلی است که باعث میشود در زمان تعویض یک قطعه آسیبدیده، بررسی کیفیت روغن و منبع آلودگی نیز ضروری باشد.
یکی از نشانههای مهم این وضعیت، افزایش ناگهانی یا غیرعادی ذرات موجود در فیلتر یا مشاهده ذرات فلزی در نمونه روغن است. در چنین شرایطی، تعویض فیلتر یا روغن بدون پیدا کردن قطعهای که در حال تولید آلودگی است، مشکل را بهطور کامل برطرف نمیکند. اگر منبع تولید ذرات ادامه داشته باشد، روغن جدید نیز دوباره آلوده میشود و تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک حتی پس از تعمیر اولیه ادامه خواهد داشت.
ورود آب و رطوبت به روغن
آب میتواند از مسیرهای مختلفی وارد روغن هیدرولیک شود؛ از جمله میعان بخار آب در مخزن، رطوبت محیط، نشتی سیستمهای خنککننده یا نگهداری نامناسب روغن. وجود آب در روغن میتواند خواص روانکاری سیال را کاهش دهد و شرایط مناسبی برای خوردگی قطعات فلزی ایجاد کند. اگر آب در سیستم باقی بماند، سطوح داخلی شیرها، پمپها و سایر اجزای فلزی میتوانند در معرض خوردگی قرار بگیرند و ذرات حاصل از این خوردگی نیز خود به آلودگی روغن اضافه شوند.
رطوبت همچنین میتواند به تخریب برخی افزودنیهای روغن و کاهش کیفیت سیال منجر شود. در نتیجه، روغن دیگر نمیتواند مانند قبل از قطعات محافظت کند و احتمال سایش و خرابی افزایش مییابد. بنابراین تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک فقط به ذرات جامد محدود نیست و آلودگی آب نیز باید بهعنوان یک عامل جدی در برنامه نگهداری در نظر گرفته شود.
تخریب و اکسیداسیون روغن
خود روغن نیز در طول زمان میتواند بر اثر حرارت، تماس با اکسیژن و شرایط کاری نامناسب تخریب شود. افزایش دمای کار، حضور هوا و تماس طولانیمدت روغن با شرایط نامناسب میتواند فرایند اکسیداسیون را سرعت دهد و موادی مانند لجن، رسوبات و ترکیبات اسیدی ایجاد کند. این محصولات، کیفیت روغن را کاهش میدهند و ممکن است در مسیرهای باریک، شیرها و بخشهای مختلف سیستم رسوب کنند. همچنین، اگر میخواهید درباره دلایل سرریز شدن روغن هیدرولیک بدانید، می تواندی مطلب علت سرریز شدن روغن هیدرولیک چیست را مطالعه کنید.
تخریب روغن از این جهت اهمیت دارد که میتواند عملکرد قطعات را نیز تغییر دهد. رسوبات ایجادشده ممکن است مجاری کوچک و روزنههای شیرها را محدود کنند، حرکت اسپول را مختل کنند و در نقاطی که برای آببندی دقیق طراحی شدهاند مشکل ایجاد کنند. دمای بالا، آلودگی فلزی و وجود هوا میتوانند این فرایند را تشدید کنند و به همین دلیل تخریب روغن و تولید آلودگی داخلی ممکن است به یک چرخه خودتقویتشونده تبدیل شود. بنابراین اگر روغن سریعتر از حد انتظار تیره، غلیظ یا رسوبدار میشود، فقط نباید به تعویض روغن فکر کرد؛ باید علت افزایش دما، ورود آلودگی و شرایط کاری سیستم نیز بررسی شود.
تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک چیست؟
اثر آلودگی به نوع آلاینده، اندازه و غلظت ذرات، حساسیت قطعه و شرایط کاری سیستم بستگی دارد. شدت تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک همچنین به حساسیت قطعات بستگی دارد؛ برای مثال، شیرهای سروو و تناسبی معمولاً به پاکیزگی بیشتری نسبت به برخی اجزای مدارهای ساده نیاز دارند. از طرف دیگر، آلودگی فقط یک قطعه را درگیر نمیکند و میتواند با ایجاد سایش در یک جزء، ذرات بیشتری تولید کند و این ذرات را به سایر بخشهای مدار منتقل کند؛ بنابراین یک مشکل اولیه ممکن است به خرابی زنجیرهای پمپ، شیر، جک و سایر تجهیزات تبدیل شود. با این حال، مهمترین مکانیسمهای خرابی را میتوان در چند گروه اصلی بررسی کرد.
۱. سایش و فرسودگی قطعات
ذرات سخت موجود در روغن هنگام عبور از میان سطوح متحرک مانند یک ماده ساینده عمل میکنند. حرکت مداوم این ذرات میان قطعات میتواند سطح آنها را خراش دهد، لقی را افزایش دهد و آببندی داخلی را ضعیف کند. با افزایش لقی، میزان نشتی داخلی بیشتر میشود و بازده قطعه کاهش پیدا میکند. این مسئله در قطعاتی که با تلرانسهای بسیار دقیق ساخته شدهاند اهمیت بیشتری دارد. برای مثال، شیرهای تناسبی، شیرهای سروو و برخی شیرهای کنترل دقیق میتوانند نسبت به ذرات کوچک بسیار حساس باشند.
۲. گیرکردن و عملکرد نامنظم شیرهای هیدرولیک
یکی از شناختهشدهترین پیامدهای روغن آلوده، اختلال در عملکرد شیرهاست. تجمع ذرات یا لجن در اطراف اسپول، سیت یا روزنههای دقیق میتواند حرکت قطعه متحرک را محدود کند. نتیجه ممکن است به شکل کند شدن شیر، گیرکردن، عملکرد نامنظم یا باقی ماندن شیر در یک وضعیت مشخص دیده شود. در برخی شیرها، ذرات سخت حتی میتوانند مانع نشستن صحیح پاپت یا سایر عناصر آببندی شوند. این وضعیت نشتی داخلی ایجاد میکند و باعث میشود شیر نتواند فشار یا مسیر جریان را مانند قبل کنترل کند.
۳. کاهش عمر و خرابی پمپ هیدرولیک
پمپ یکی از قطعاتی است که دائماً با روغن در تماس است؛ بنابراین هرگونه آلودگی میتواند مستقیماً بر عمر آن اثر بگذارد. ذرات سخت باعث سایش قطعات داخلی میشوند و کاهش کیفیت روغن نیز میتواند روانکاری را مختل کند. با افزایش سایش، لقی داخلی پمپ بیشتر شده و بازده حجمی کاهش پیدا میکند. در نتیجه، ممکن است دبی واقعی پمپ کاهش یابد و سیستم در فشارهای کاری بالا عملکرد مناسبی نداشته باشد.
اگر آلودگی مدت زیادی در سیستم باقی بماند، خود ذرات فرسایشی نیز افزایش مییابند و بهمرور تعداد آلایندهها بیشتر میشود. بنابراین تعویض یک پمپ آسیبدیده بدون پیدا کردن منبع آلودگی ممکن است باعث شود پمپ جدید نیز در مدت کوتاهی با همان مشکل مواجه شود.
۴. آسیب به سیلها و آببندیها
آببندیهای هیدرولیک باید بتوانند از نشت روغن و ورود آلودگی جلوگیری کنند، اما ذرات سخت و مواد شیمیایی ناشی از تخریب روغن میتوانند سطح آنها را فرسوده یا تخریب کنند. آسیب آببندیها به افزایش نشتی و کاهش فشار مؤثر در مدار منجر میشود و در موارد شدید میتواند عملکرد جک یا سایر عملگرها را مختل کند. از سوی دیگر، کاهش کیفیت روغن و افزایش دمای آن میتواند شرایط کاری آببندیها را دشوارتر کند. در نتیجه، آلودگی ممکن است بهصورت غیرمستقیم و از طریق تغییر شرایط روغن نیز عمر سیلها را کاهش دهد.
۵. گرفتگی مجاری و فیلترها
ذرات، لجن و محصولات اکسیداسیون میتوانند در نقاط باریک سیستم تجمع پیدا کنند. این مسئله بهویژه در روزنهها و مسیرهای دقیق شیرها اهمیت دارد و ممکن است جریان روغن را کاهش دهد یا فشار را در بخشی از مدار تغییر دهد. به همین دلیل، آلودگی روغن میتواند با علائمی مانند افت فشار، حرکت کند عملگرها و عملکرد ناپایدار شیرها همراه شود.
فیلتر نیز در برابر آلودگی مصون نیست. هرچه حجم آلودگی افزایش پیدا کند، عنصر فیلتر سریعتر اشباع میشود و افت فشار دو طرف فیلتر بالا میرود. بنابراین افزایش گرفتگی فیلتر میتواند نشانهای از وجود یک مشکل عمیقتر در مدیریت آلودگی سیستم باشد، نه صرفاً نیاز به تعویض فیلتر. همچنین، اگر می خواهید بدانید روش صحیح تمیز کردن فیلتر پنوماتیک چیست، می توانید مطلب چطور فیلتر پنوماتیک را تمیز کنیم را مطالعه کنید.
۶. افزایش دمای روغن و کاهش راندمان
آلودگی میتواند با افزایش اصطکاک، ایجاد افت فشار و کاهش راندمان قطعات، بخشی از انرژی سیستم را به گرما تبدیل کند. از سوی دیگر، روغن تخریبشده نیز ممکن است توان روانکاری و انتقال حرارت مطلوب را از دست بدهد. بنابراین در برخی سیستمها افزایش دمای روغن میتواند یکی از نشانههای غیرمستقیم آلودگی یا خرابی ناشی از آن باشد. کنترل دما، استفاده از روغن مناسب و انجام آنالیز دورهای میتواند تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک را کاهش دهد و از گسترش خرابی در کل مدار جلوگیری کند.
آلودگی روغن چه تأثیری بر عملکرد شیرهای هیدرولیک دارد؟
شیرهای هیدرولیک به دلیل وجود مجراها، روزنهها و قطعات متحرک دقیق، از حساسترین اجزای سیستم در برابر آلودگی هستند. ذرات جامد میتوانند بین اسپول و بدنه قرار بگیرند و باعث افزایش سایش یا گیرکردن حرکت شوند. در شیرهای حساستر، حتی مقدار کمی آلودگی میتواند رفتار شیر را تغییر دهد و باعث شود زمان پاسخ، دقت کنترل یا توانایی آن برای حفظ موقعیت و فشار کاهش پیدا کند.
در شیرهای برقی هیدرولیک نیز آلودگی میتواند با مسدود کردن مجاری کوچک و ایجاد رسوب، حرکت بخش هیدرولیکی شیر را مختل کند. به همین دلیل، حتی اگر بخش الکتریکی شیر سالم باشد، آلودگی سیال میتواند باعث شود شیر فرمان الکتریکی را به حرکت هیدرولیکی صحیح تبدیل نکند.
از کجا بفهمیم روغن هیدرولیک آلوده شده است؟
تشخیص آلودگی تنها با نگاه کردن به روغن امکانپذیر نیست. برخی ذراتی که بیشترین آسیب را ایجاد میکنند، آنقدر کوچکاند که با چشم دیده نمیشوند. بنابراین بهتر است علاوه بر بررسی ظاهری، عملکرد سیستم و در کاربردهای حساس، وضعیت واقعی پاکیزگی روغن نیز کنترل شود. در ادامه روش های تشخیص روغن آلوده که می تواند از تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک جلوگیری کند را توضیح می دهیم:
- تغییر رنگ یا ظاهر روغن: تیره شدن، کدر شدن، وجود رسوب یا تغییر غیرعادی ظاهر میتواند نشانهای از تغییر وضعیت روغن باشد، اما بهتنهایی برای تشخیص دقیق کافی نیست. برخی آلایندهها ممکن است بدون تغییر محسوس در ظاهر روغن وجود داشته باشند.
- کاهش یا نوسان عملکرد تجهیزات: کند شدن جک، واکنش نامنظم شیر، کاهش دبی، افزایش زمان سیکل یا تغییر رفتار هیدروموتور میتواند نشانه وجود مشکل در کیفیت سیال یا یکی از اجزای سیستم باشد. اگر چند علامت همزمان ظاهر شوند، احتمال وجود آلودگی باید جدیتر بررسی شود.
- افزایش دما یا صدای غیر عادی: افزایش دمای روغن، صدای غیرعادی پمپ یا تغییر رفتار سیستم نیز میتواند با سایش و اختلال ناشی از آلودگی همراه باشد؛ هرچند این علائم اختصاصی آلودگی نیستند و باید در کنار سایر نشانهها تحلیل شوند.
- بررسی فیلترها و آنالیز روغن: وجود مقدار زیاد ذرات در عنصر فیلتر یا افزایش غیرمعمول دفعات تعویض آن میتواند هشداری درباره ورود یا تولید آلودگی باشد. در سیستمهای مهم و حساس، نمونهگیری و آنالیز روغن میتواند اطلاعات دقیقتری درباره نوع و میزان آلودگی ارائه دهد و برای تعیین برنامه نگهداری مفید باشد.
چگونه از خرابی تجهیزات به دلیل آلودگی روغن جلوگیری کنیم؟
کنترل آلودگی باید یک فرآیند دائمی باشد و فقط هنگام بروز خرابی انجام نشود. نخستین مرحله، جلوگیری از ورود آلودگی از همان زمان نصب و سرویس است. محیط کار، ابزارها، شیلنگها، اتصالات و ظروف مورد استفاده برای انتقال روغن باید تمیز باشند و هنگام باز کردن سیستم، مسیرهای بازشده نباید در معرض گردوغبار و رطوبت قرار بگیرند.
- فیلتراسیون مناسب: . فیلتر باید بر اساس نوع سیستم، حساسیت قطعات، دبی و شرایط کاری انتخاب شود و در زمان مناسب سرویس یا تعویض شود. هدف فقط تمیز کردن روغن نیست؛ هدف نهایی کاهش سایش قطعات، جلوگیری از خرابی و پایین آوردن هزینههای نگهداری است.
- سطح و وضعیت روغن: سطح روغن باید بهصورت دورهای بررسی شود. اضافه کردن روغن تازه به سیستمی که منشأ آلودگی آن مشخص نشده است، همیشه راهحل مناسبی نیست. روغن جدید نیز اگر در شرایط نامناسب ذخیره یا منتقل شود میتواند آلودگی وارد مدار کند.
- کنترل دما و رطوبت: افزایش بیش از حد دما روند اکسیداسیون روغن را سریعتر میکند و وجود آب میتواند خوردگی و تخریب سیال را افزایش دهد. بنابراین مدیریت دمای سیستم، بررسی وضعیت مخزن و جلوگیری از ورود رطوبت بخشی از برنامه کنترل آلودگی است.
آیا تعویض روغن برای رفع آلودگی هیدرولیک کافی است؟
تعویض روغن میتواند در شرایطی که سیال شدیدا آلوده یا تخریب شده است ضروری باشد، اما بهتنهایی همیشه مشکل را حل نمیکند. اگر منبع آلودگی هنوز در سیستم وجود داشته باشد، روغن جدید نیز خیلی زود آلوده خواهد شد. برای مثال، اگر یک پمپ در حال تولید ذرات فلزی باشد یا آب از طریق یک مسیر مشخص وارد مخزن شود، صرفاً تعویض روغن بدون برطرف کردن منشأ مشکل نتیجه پایداری ایجاد نمیکند. در برخی شرایط نیز لازم است پیش از پر کردن مجدد سیستم، مدار و قطعات بهدرستی شستوشو و تمیز شوند تا آلودگی باقیمانده وارد روغن جدید نشود. بنابراین برای از بین بردن تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک بهتر است اول منبع اصلی ایجاد آلودگی مشخص شود.
جمعبندی درباره تاثیر آلودگی روغن بر خرابی تجهیزات هیدرولیک
آلودگی روغن یکی از مهمترین عوامل کاهش عمر و خرابی تجهیزات هیدرولیک است و اثر آن ممکن است از یک عملکرد نامنظم ساده شروع شود و به خرابی پمپ، شیر، عملگر یا توقف خط تولید برسد. ذرات جامد میتوانند باعث سایش و افزایش لقی شوند، رسوبات ممکن است مجاری و روزنهها را مسدود کنند، آب میتواند موجب خوردگی و تخریب سیال شود و محصولات اکسیداسیون نیز کیفیت روغن و عملکرد قطعات را تحت تأثیر قرار دهند.
برای جلوگیری از تاثیر آلودگی روغن در خرابی تجهیزات هیدرولیک، کنترل آلودگی باید از زمان نصب و سرویس آغاز شود و با فیلتراسیون مناسب، نگهداری صحیح روغن، کنترل دما و رطوبت، بازرسی فیلترها و در سیستمهای حساس با آنالیز دورهای روغن ادامه پیدا کند. مهمتر از همه، در صورت مشاهده خرابی ناشی از آلودگی باید منشأ ورود یا تولید آلاینده نیز شناسایی شود؛ در غیر این صورت، احتمال تکرار خرابی حتی پس از تعمیر یا تعویض قطعات وجود دارد.
سوالات متداول درباره تاثیر آلودگی روغن بر خرابی تجهیزات هیدرولیک
- مهمترین علت آلودگی روغن هیدرولیک چیست؟
آلودگی میتواند از گردوغبار و رطوبت محیط، سرویس و تعمیرات نامناسب، روغن آلوده، فرسایش داخلی قطعات و تخریب شیمیایی خود روغن ایجاد شود. بنابراین معمولاً یک منبع واحد ندارد و باید کل مدار بررسی شود.
۲. آلودگی روغن چگونه باعث خرابی شیر هیدرولیک میشود؟
ذرات و رسوبات میتوانند بین قطعات متحرک شیر قرار بگیرند، باعث سایش و گیرکردن اسپول یا پاپت شوند و روزنههای دقیق را مسدود کنند. نتیجه میتواند افزایش نشتی داخلی، عملکرد نامنظم و کاهش دقت کنترل باشد.
۳. از کجا بفهمیم روغن هیدرولیک آلوده است؟
تغییر غیرعادی ظاهر روغن، کاهش یا نوسان عملکرد تجهیزات، افزایش دما، مشکلات شیرها و افزایش گرفتگی فیلتر میتوانند نشانه آلودگی باشند. برای تشخیص دقیقتر، بهویژه در سیستمهای حساس، آزمایش و پایش پاکیزگی روغن توصیه میشود.
